عصاره جوانی

شراب از تو و يك جان ميگسار از من

دو چشم مست و يكي خال دلربا از تو

نگاه پر عطش و  قلب بي قرار  از  من

دو صد كرشمه  و  لبهاي آتشين از تو

مجال و فرصت يك عشق ماندگار از من

تني چو هاله مرجان به ملك جان از تو

به آن حريم  پر  از مهر  اختيار  از   من

خيال راحت و قلبي پر از نشاط از تو

تحمل غم و  درد  و  دل  فكار  از من

زمن بجز طلب عشق گو چه میخواهی

که غیر از آن تو نیابی بجز  شرار از من

بیا  و  دست  محبت   دراز   کن  سویم

میار   در   نظر   اندیشه   فرار   از  من

نمی دانم چرا؟

شاید عامل یا عاملان این عقب ماندگی

حال به من ریشخند میزنند!

ولی من میدانم و خوب میدانم

که صبح نزدیک است

الیس الصبح بقریب؟

آیا صبح نزدیک نیست؟

این کلام خداست که به من روحی تازه میبخشد

و مرا مست میسازد

و رنج طاقت فرسای ایام ناکامی ام را

التیام میبخشد

پس به امید طلوعی نزدیک

همانگونه که خدا فرمود