عصاره جوانی

عشــــــق تعـــريف بـــــــــودن است

و بــــــــودن   بــــــــــــــــا تـــــــــو

 يعني همــــــــــــــــــان عشـــق

مراد دل يعني احساس بودن تو

و احساس يعني فهميدن تو

وكليد فهـــم محبت است

كه اگر عاشق شـوي

آنــرا خواهي يــافت

محبت بــــايد نخسـت

در نگــــــــاه تــــو باشـــــد

انگاه كه يــــــــــــار را ميبينـي.

ومن محبت را زماني آموختــــــــم

كه تو خيره به من چشم دوخته بودي

و من نيــــــــــــــــــــــز بـــــــه تــــــــــو

و حـــــــــــال آنكـــــــــه تــــــــــا آنزمــــان

كسي مـــــــــرا خيـــــــره در خود نيافته بـــود

من با چشــم درون تو را مي بينــــــــــــــــــــــم

و آنگاه دلم را به سوي تـــو روانه ميســــــــــــــازم

و امیدوارم که توميزبان خوبي براي اين دل عاشق باشي

خورشـــــــــــــــــــــــيد رو بـــــــــه افـــول اســــــت

و كـــــــــــــــم كـــــــــم آسمــــــــــــــــــــــــــــــان

 گــــــــــــــــــردن آويـــــــــــــز پر فروغــــــــش را

بــــــــــــــــــــــه رخ مي كشـــــــــــــــــــــــــد

سكــــــــــوت همه جـا را فـــــرا ميگيــــــــرد

و آنــــگاه نـــــــــــوبت  مصـــــــــــــــاحبت

 عـــــــــــــاشق ومعشــــــــــوق است

كــــــــــــــــــه در دل شـــــــــــــــب

 بــــــــــــــــا يكـــــــــــــديگـــــــر

 نجواي شبـــــــانه سرميدهند

و هنگـــــــــــام سحـــــــــر

نـــــــــوبت  آن اســــــت

كه  در خيـــــــــال خود

يكـــــــــــديگــــــر را

در آغـــوش كشند

و با بوســـه اي

سكوتي ديگر را

در شبهاي دگــر

انتظار كشنـــــــد

و اين انتظــــــــــار

چقدر دشوار است.

به تاراج رفته این دل سرد من

و چه سازم که راه بازگشت

مسیری بس نا مهربان است

در این اندیشه ام

که آیا فرجی خواهد شد

که زندگی را با عزیزانم

دوباره آغاز کنم؟

و این دل سرد عاشق را

به گرمای حیات بخش زندگی

باری دگر احیا سازم؟

مینویسم تا شاید

از میان نوشته هایم حرفی تازه بیابم

که مرا امیدی دوباره

و زندگی ام را حیاتی نو ببخشد.

تقدیم به تو یار دیرینه ام

تو که با گرمی حضور پر مهرت

سرای خلوت وبی رونق مرا

                                 آباد کردی ....

دوستت دارم

نمی دانم چرا؟

شاید عامل یا عاملان این عقب ماندگی

حال به من ریشخند میزنند!

ولی من میدانم و خوب میدانم

که صبح نزدیک است

الیس الصبح بقریب؟

آیا صبح نزدیک نیست؟

این کلام خداست که به من روحی تازه میبخشد

و مرا مست میسازد

و رنج طاقت فرسای ایام ناکامی ام را

التیام میبخشد

پس به امید طلوعی نزدیک

همانگونه که خدا فرمود

هر که این احساس دارد  دیگرش  انسان  مخوان

                           ******

عشق  را  در  فصل  پائیز  و  خزان  آموختم

از  همین  رو  بود من آتش به جان افروختم

                            *****

من در این بهار

منتظر خبری خوشی هستم

از دور دست

تا با رسیدنش روحم را تازه سازد

و با ترنم گلهای بهاری

و با نوای خوش بلبلان در آمیزد

تا دوباره مرا به زیستن امیدوار سازد

و بشکند طلسم شب های ناکامی مرا

آه ...

پس کی می آید؟

امروز بیشتر از گذشته احساس میکنم که به یه دوست واقعی

نیاز دارم امروز کتاب زندگی خود رو که ورق میزدم متوجه شدم

 که دوستان من یه جورائی صادق نیستند آخه اگه آدم تو رفاقت

 صادق نباشه بعدا اون رفاقت تبدیل به دشمنی میشه و حرف و

 حدیث اون الی ماشا الله

اینهمه شنیدیم که دروغ بده یا گاها چوب دروغامونو خوردیم ولی

 عبرت نگرفتیم این خیلی بده . به خودم میگم به دل نگیرید اما

 این یه واقعیت تلخه که فرار از اون هم آسون نیست فقط خدا

 باید به داد ما برسه.

نسیم  باد  نوروزی    دمیده   بر  دیار   ما

                                    به سوی حق نظر سازد دل امید وار ما