عصاره جوانی

تمام خاطره ها رنگ ارغوانی داشت

                               تبسم دل مــا  بــوی آشنایی داشت

ز بس که یار جفا کرد بر دل زارم

                            چراغ روشن دل رنگ بی نوایی داشت

                     نشانه ای است ز درد دل غمین و نزار

ندانم از چه سبب تیره گشته این دفتر

                     که نقش هر ورقش بوده  یادگـــار نگار                    

فدای خال لبت بند بند این تن من

                      غریب دولت عشقم دل تو میهن من

تو قطعه ای ز دلت را به نزد ما بسپار

                     به کـار آیدم آن قطعه گـــاه مردن من

                 به تا سحر نبرد از عطش دمی هوشم

به راه عشق اگر عمر ما کفاف دهد

                 برای عافیتش بی مجـــــــال میکوشم

منده سنین کیمین فقیر عاشقم

********************