عصاره جوانی

شادي و عيش و طرب تا كه نباشد دلبر            بـــه قيـــاس دل مجـــروح ، كــم از مــاتم نيست

اين دل غمزده را جام مرادش چو دهــند            تك سواري است كه همتاش دراين عالم نيست

جزشراب لب لعلش توچه خواهي ز نگار           كه طبيب است ولبش نيــز  كم از مرهم نيست

سخن عشق نشايد كه به نا محرم گفت          اندر اين ســــوق ،تمنـا به زر و درهـــــم نيست

                                  دل عاشق چو نداري  نبـــري نيك متـــاع

                                   چاه چاه است ولي آب دگــر زمزم نيست